Kerst vier je thuis, waar thuis dan ook is

Afgelopen jaar hebben wij opnieuw weer veel mensen mogen helpen aan een nieuw huis. Het blijft bijzonder om in zo’n belangrijke periode in iemands leven een rol te mogen spelen. Want een woning moet niet alleen een huis zijn, het moet vooral als thuis voelen.

Maar de echte kern van ‘thuis’ zit misschien wel meer in met wie je bent in plaats van waar. Thuis met je familieleden en je dierbaren om je heen. Mensen waarmee je honderduit kunt praten of waarmee je juist aan één blik genoeg hebt. Met wie je kunt lachen en ook kan huilen. Daar waar je je veilig voelt en helemaal jezelf kan zijn. Daarmee hoeft thuis niet per se een plek te zijn.

‘Thuis’ voor mij
Als ik me afvraag wat ’thuis’ voor mij betekent dan is dat in de eerste plaats daar waar mijn gezin is, mijn man en dochters. Ik voel me fijn bij ze, we kunnen lachen en soms ook huilen als dat nodig is. Ik voel me gesteund. En wederzijds kan ik van dezelfde betekenis zijn. Ze verdragen mijn minder leuke kanten en ik verlang naar ze als ik ze te lang niet zie.

Maar er is ook een gezin van vroeger; mijn ouders en mijn zussen. Ook daar voel ik me thuis. Ondanks dat hun huizen nooit mijn thuis zijn geweest. Toch roept hun aanwezigheid zo snel de fijne herinneringen van vroeger op en ook bij hen kan ik nog steeds helemaal mezelf.

Het zit ‘m in de mensen
Ook op kantoor voel ik me thuis. Ik heb het pand natuurlijk helemaal ingericht zoals ik dat zelf wilde, op die manier waar ik me fijn bij voel. Maar ook hier zit het ‘m uiteindelijk meer in de mensen, mijn collega’s dus. We zijn een klein team en werken intensief samen. Dat lukt alleen als je elkaar goed kent, van elkaar op aan kan. Als je elkaar vertrouwd. We lachen veel, maar weten dat we ook met een traan bij elkaar terecht kunnen.

Maar voor mij is thuis ook het gevoel van ‘hier hoor ik’, dit is wat ik fijn vind, wat ik graag doe en waar ik onderdeel van ben. Zo kan een fanatiek rondje op mijn racefiets of het bereiken van een Alpentop met mijn ‘stalen ros’, mij ook het gevoel van ’thuis’ geven. Ik voel me snel op gemak bij sporters, gelijkgestemden. De geur van paarden roept hetzelfde sentiment op. Een bevlogen jeugdhobby met veel goede herinneringen. En als ik in gedachten terug ga naar de middelbare school dan weet ik nog goed dat ik het heerlijk vond om in een rumoerige klas m’n huiswerk te maken, omdat je onderdeel bent van een groep en erbij hoort. Datzelfde geldt overigens ook voor mijn vrienden, ik ben blij dat ik bij ze hoor en voel me sterk verbonden met ze. Fijn dat een thuisgevoel ook in stand blijft als je elkaar minder ziet.

Kerst vier je thuis
Ik sluit af met de volgende wens voor iedereen: een fijne kerst op een fijne plek. Want kerst vier je thuis, waar thuis dan ook is!

En mocht je in deze kerstlockdown tijd hebben voor een boek, lees dan eens ‘De jongen, de mol, de vos en het paard’ van Charlie Mackesy. Je hebt het binnen een half uur uit en het sluit erg aan bij de kerstgedachte en het thuisgevoel. Voor mij de inspiratie voor deze blog!

Tot in het nieuwe jaar!

Lieve groeten,
Vera