Veertig jaar: een nieuwe levensfase

Vandaag ben ik jarig. En dat niet alleen. Ik word 40. En dat is toch een mijlpaal waarvan ik me heel even afvroeg ik er nou blij mee moet zijn of niet…

Het is in ieder geval een stuk leuker dan mijn vorige jubileumverjaardag, mijn 30e. En niet omdat ik nu zogenaamd tien jaar wijzer ben. Maar rond m’n 30e ging het niet helemaal zoals verwacht. En dat is een understatement. Ik was hevig teleurgesteld in de liefde. Een langdurige relatie was op de klippen gelopen. En precies op dat moment vond iedereen het in mijn directe omgeving nodig om of te gaan trouwen of er was een kindje op komst. Voor mij stond dat verder van me af dan ooit, tenminste zo voelde dat toen. Ook in mijn baan vond ik niet meer de uitdaging waar ik blij van werd. En dan word je dus ook nog 30 jaar. Een niet zo goede combinatie. De trots bij het halen van die mijlpaal was ver te zoeken. 

De tijd vliegt

Nu ben ik tien jaar verder, als of het niks is. Want de tijd vliegt. En wat is er ondertussen veel gebeurd. Van een baan naar ondernemer. Van in dienst zijn naar medewerkers in dienst hebben. En van single naar een man en twee dochters. Ik zeg bewust dochters, want baby’s zijn het allang niet meer. Ook die fase is allang verstreken en ik kijk er met weemoed naar terug. Dat gevoel steekt wel vaker de kop op. Zoveel fijne dingen gaan voorbij en komen niet meer terug. Maar ongetwijfeld levert de basisschoolperiode ook weer mooie momenten op! Zoals er in iedere fase iets moois schuilt. Met kinderen, maar ook in je eigen nieuwe levensfase.

Heel blij
En dat is precies het verschil met 10 jaar geleden. Mijn 30e verjaardag stond vooral in het teken van wat er niet was. Nu ik veertig ben denk ik er heel anders over. Want in het begin van deze blog vroeg ik me af of ik blij moet zijn met deze leeftijd. Ja, is de conclusie! Want op dit moment ben ik blij (heel blij) met wat er wél is. Ik ben helemaal niet bezig met wat er ontbreekt of wat er nog moet komen.

Onwerkelijk
Misschien sta ik nu wel zo in het leven, omdat ik toch ook te vaak wordt geconfronteerd met het feit dat het leven zomaar voorbij kan zijn. Een vriendin verliest haar man aan kanker. Even oud als ik ben, ook twee kinderen. Collega’s kampen al maanden met coronaklachten en ook andere naasten hebben gezondheidsproblemen. En neem de onwerkelijke gebeurtenissen in Oekraïne. Het klinkt bijna cliché als ik zeg dat je blij moet zijn met ieder moment. Daarom ben ik gelukkig dat ik vandaag 40 ben geworden. Ik ben zelfs trots op mijn rimpels en m’n eerste grijze haren.

Vanzelfsprekend

Ik besef dat we dingen als vanzelfsprekend zien. Ook ik doe dat, je vergeet soms even stil te staan. Mijn veertigste is een moment waarop ik wel even bewust stilsta. Een moment waarop ik besef dat er veel is waar ik dankbaar voor ben. En hopelijk sta jij na het lezen van deze blog ook even stil bij de mooie gebeurtenissen in jouw leven. Laten we het geluk samen vieren!

Ik ga in elk geval met volle teugen genieten van mijn verjaardag!

Liefs,

Vera